Dafne, volg je hart

Dafne Schippers en haar dilemma

Dafne Schippers is hot. Dat heeft ze te danken aan haar twee gouden medailles op de sprintnummers tijdens het EK atletiek in Zürich. Met haar succes op de 100 en 200 meter sprint vergaarde de van origine meerkampster in één klap landelijke bekendheid. Joop Alberda bestempelde haar zelfs al als ‘onze’ Usain Bolt. Of Schippers blij mag zijn met al die aandacht is echter nog maar de vraag. Schippers wordt namelijk voor een groot dilemma gesteld: Moet ze zich met het oog op de Spelen in Rio in 2016 gaan specialiseren in sprintnummers of blijft ze die meerkampster die af en toe een sprintje trekt?

Meerkamp als grote liefde
Wie in de atletieksport veel aanzien wil vergaren dient zich te focussen op de sprintonderdelen. In die atletiekdiscipline zijn de aandacht, de roem en het geld te verdienen. Het hart van Dafne Schippers ligt daarentegen bij de meerkamp. Met dat veelzijdige atletiekonderdeel groeide ze op en juist die discipline vindt ze leuk. Ze behaalde er bovendien ook al diverse successen mee, zoals het brons op het WK atletiek in Moskou. De meerkamp, wat een prachtig atletiekonderdeel is, vindt echter vaak plaats in de schaduw van de andere atletiekonderdelen en de vraag is dan ook of Dafne Schippers zich met dit alles in het achterhoofd niet beter op de sprintonderdelen kan gaan focussen?

Schippers beaamt in RTL Late Night dat ze een groot verschil in aandacht merkt tussen de sprint en de meerkamp. Met name de internationale media vindt de sprint interessanter. Ze vindt dat erg jammer, want de meerkamp is haar grote liefde. Op het afgelopen EK in Zürich was de sprint min of meer een probeersel, gewoon voor een keertje. Ze traint momenteel nog elke dag voor de meerkamp en heeft juist het idee dat ze zo hard loopt omdat ze traint als een meerkampster. Voor haar is dat de ultieme training. Volgt Dafne dus haar hart, dan blijft ze die meerkampster die af en toe een sprintje trekt.

Dafne heeft niets te kiezen
Volgens Marcel Beerthuizen heeft Dafne Schippers echter niets te kiezen. Hij stelde in de Volkskrant dat Dafne Schippers het aan volk en vaderland verplicht is om te kiezen voor de sprintdiscipline. Topsport zoals Dafne het beoefent is volgens hem allang niet meer vrijblijvend. NOC-NSF financiert topatletiek en doet dat met gelden van de Lotto, VWS en Partners in Sport. Met geld van de samenleving dus. Schippers heeft een A-status en ontvangt daarom een salaris en onkostenvergoeding die per Olympische cyclus naar schatting oploopt tot een half miljoen euro.

Atletiek is haar beroep geworden waar ze voor betaald wordt en dus moet ze volgens Beerthuizen een tegenprestatie leveren. De investeringen die het NOC-NSF in Schippers heeft gedaan moeten zich namelijk gaan uitbetalen en dat kan alleen als Dafne kiest voor het sprinten. Enkel dan kan ze de atletieksport op de kaart zetten. Wil Schippers zich echter permanent in de wereldtop van het sprinten nestelen, dan is specialisatie noodzakelijk en moet ze kiezen om afscheid te nemen van de meerkamp, haar grote liefde.

Volg je hart
Dafne en het dilemma: Kiezen voor het koningsnummer met alle aandacht, roem en geld of kiezen voor haar grote liefde? Ik pleit er in elk geval voor dat we Dafne vanaf nu met rust laten over dit onderwerp. Want sinds wanneer weten marketeers en de media wat goed is voor onze sporters? Als het op de sport zelf aan komt dan weet de sporter dat nog altijd het beste lijkt me.

Dafne heeft dan ook het recht om zelf te kiezen. Zij weet ongetwijfeld heel goed wat ze moet doen. Dat is eigenlijk maar één ding; haar hart volgen! De essentie van sport zit hem immers in plezier hebben in je sport. Wat heb je aan een keuze voor sprint, roem en geld als je er jezelf niet goed bij voelt en je plezier verliest? Dafne moet daarom in de eerste plaats gewoon (blijven) doen wat ze leuk vindt. Zo is ze aan de top gekomen en zo komt de rest vanzelf. Einde discussie.