Het goud van Ellen van Langen had iets magisch

Het goud van Ellen van Langen, 1992, BarcelonaMart Smeets en vrouwen in de sport. Op het eerste gezicht niet direct een combinatie waarvan je zegt daar ga ik eens even goed voor zitten. Toch was het boeiend, de uitzending van de NOS van gisteravond waarin enkele (ex)-topsportende vrouwen spraken over hoe ze eens de berg Olympus beklommen. Ik tweette mee over de uitzending en aan één van mijn tweets werd direct gehoor gegeven…

Barcelona 1992
Eén van mijn twittervolgers vroeg me welke vrouw wat mij betreft de beste Olympische prestatie heeft neergezet. Over het antwoord hoefde ik niet lang na te denken.
Persoonlijk ben ik altijd groot fan geweest van Leontien Zijlaard – van Moorsel. Leontien heeft grandioos gepresteerd en haar levensverhaal is erg indrukwekkend. Toch is het niet Tinus uit het hiernaast gelegen dorpje Boekel die in mijn ogen de grootste Olympische prestatie heeft neergezet. Nee, mijn absolute nummer één is de atlete Ellen van Langen. Van Langen liep fenomenaal naar het goud tijdens de 800 meter op de atletiekbaan van Barcelona in 1992. Bovendien was dit historisch atletiekgoud voor Nederland. En weet je wat die prestatie nu zo bijzonder maakt? Historisch dat is het nog steeds, tot op de dag van vandaag. Nooit meer lukte het een Nederlandse atleet om afstandsgoud te behalen op een atletieknummer tijdens de Olympische Spelen.

Een grandioze prestatie
In 1992 lag Ellen van Langen op 150 meter voor de finish nog in een vijfde positie. Theo Reitsma, de commentator destijds, schreeuwde “Het kan nog” en dat het kon dat bleek. Van Langen passeerde de andere loopsters en kwam vervolgens in dat belachelijk lelijke oranje zwempak waarop prominent startnummer 1289 prijkte als eerste over de finishlijn. “Ontzettend groot is deze triomf. Wat een weergaloze atlete, wat een grandioze prestatie.” Dat waren de nu legendarische woorden van Theo Reitsma tijdens het behalen van het allereerste atletiekgoud ooit voor Nederland op een niet-sprintnummer tijdens de Olympische Spelen.

De prestatie van Ellen van Langen is er één om in te lijsten. Zoals gezegd is er daarna niemand ook maar in de buurt gekomen van afstands-atletiekgoud op de Spelen. Ze probeerden het wel, dat zeker, maar het is zelfs nu, 20 jaar na dato, nog steeds gewoon te hoog gegrepen. Kwalificeren lukt al niet eens, laat staan triomferen. Van Langen flikte een kunstje dat niemand haar ooit heeft nagedaan.

Yvonne Hak
Onlangs was ik aanwezig op een avondwedstrijd georganiseerd door AV Eindhoven. Opeens schalde uit de luidspreker dat tijdens de tweede serie 800 meter Yvonne Hak in de baan zou komen. Yvonne Hak, bekend van het zilver op de 800 meter atletiek bij het EK 2010 in jawel, geloof het of niet, Barcelona. Hak liep die avond in Eindhoven een degelijke race van 2.02 minuten. Ze deed mee in Eindhoven ter voorbereiding op haar kwalificatierace voor Londen die ze twee weken later in Madrid zou gaan lopen. De kwalificatie in Madrid verliep helaas teleurstellend. Yvonne Hak zal dan ook niet gaan schitteren op de aankomende Spelen in Londen. En daarmee gepaard gaat dat er dus wederom geen opvolgster komt van Ellen van Langen. Ook niet in 2012.

Ongeëvenaard
Mevrouw van Langen wordt daardoor langzamerhand een legende. Ze zette een ongekend grootse, en tot op heden een ongeëvenaarde, prestatie neer. Had ze dat destijds durven denken? Ik weet zeker van niet. Van Langen liep in 1992 in Barcelona 1.55.54 en daarmee overtrof ze niet alleen haar concurrenten, maar ook zichzelf. Die 1.55.54 is zelfs anno 2012 nog altijd zeer scherp. Ter vergelijking: Yvonne Hak moest 1.59.90 lopen om zich te kwalificeren voor Londen en kwam met 2.02.38 bijna drie dikke seconden tekort. De lat ligt hoog en dat benadrukt nog maar eens hoe subliem het goud van Ellen van Langen in Barcelona was. Het was een historische, unieke en zelfs fabelachtige overwinning daar op die maandag 3 augustus in 1992. Het goud had iets magisch en dat maakt het tot een ware heldendaad. Tot op de dag van vandaag. Dankjewel Ellen, koningin van de 800 meter!